Shirika la Habari la Kimataifa la Ahlul-Bayt (A.S.) -ABNA-; Katika sehemu ya kwanza ya makala hii, kulikuwa na ripoti fupi kuhusu safari ya kielimu na shughuli za kijamii za Ayatollah Sayyid Mojtaba Khamenei. Makala hii inajaribu kuwasilisha baadhi ya juhudi zake katika kuwahudumia watu walio katika mazingira magumu.
Kuwahudumia watu walio katika mazingira magumu si sifa ya mtu binafsi pekee, bali pia ni utamaduni wa kifamilia unaoendelea na kudumu katika maisha yake. Akiwa na umri wa miaka tisa, mnamo Septemba 1978, alishuhudia juhudi za baba yake, Allamah Shahidi Ayatullah Hamenei, za kuwasaidia waathirika wa tetemeko la ardhi la Tabas. Aidha, kwa miaka mingi, yeye pamoja na mama yake walikuwa wakienda bila kujulikana wala kutambulika katika nyumba za watu maskini mjini, na alishuhudia mama yake akifanya “ushonaji wa mikono” ili kuwaandalia mahari wasichana vijana. Wasichana hao hawakujua kwamba vitu hivyo vilikuwa vimeshonwa kwa mikono na kwa ustadi na mke wa Kiongozi wa Mapinduzi ya Kiislamu, na baadhi ya vitu hivyo pia vilikuwa sehemu ya mahari ya binti wa Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi ya Kiislamu.
Sayyid Mojtaba Khamenei mara nyingi alishuhudia huzuni ya mama yake kutokana na hali ya maisha ya watu maskini, na wakati mmoja aliwaambia wanafunzi wake: “Wakati mwingine, baada ya kurudi kutoka katika nyumba ya mtu maskini, mama yetu alikuwa akifadhaika kiasi kwamba hakuweza tena kula.”
Mke wake, Shahidi Zahra Haddad Adel, pia alikuwa akitoa huduma mbalimbali kwa watu maskini katika maeneo ya Tehran kama vile Harandi, na alikuwa akiendesha mikutano katika Msikiti wa Imam Sajjad (a.s.), bila mtu yeyote kujua kwamba yeye alikuwa “Bibi Huseini”, mke wa Ayatullah Sayyid Mojtaba Hamenei na mkwe wa Kiongozi wa Mapinduzi ya Kiislamu.
Ayatollah Sayyid Mojtaba Huseini Khamenei mwenyewe mara nyingi alionja uchungu wa “umaskini, madeni na mikopo”, kama vile “Agha Rahman”, mfanyabiashara katika kichochoro cha Shule ya Theolojia ya “Al-Mahdi” katika miaka ya sabini, alivyokuwa akiandika mara kadhaa jina lake na majina ya ndugu zake katika kitabu cha wadaiwa cha duka lake dogo, ili katika siku zilizofuata, baada ya kupokea posho yao ya masomo, waweze kulipa madeni yao.
Kuwahudumia watu maskini kulikuwa kiini cha shughuli zake za kijamii na ushauri wa mara kwa mara kwa wanafunzi wake. Mmoja wa wanafunzi wake alisema:
“Sifa zake mashuhuri zaidi za kijamii zilikuwa ni kuandaa kambi za kujitolea na misaada wakati wa majanga ya asili kama vile mafuriko. Alisisitiza mwendelezo wa utoaji wa huduma.
Alianzisha taasisi za kuwasaidia watu walio katika mazingira magumu na, bila kutaja jina lake, aliendelea kutoa msaada kwa makumi ya maelfu ya watu walio katika mazingira magumu. Kuheshimu utu wa mwanadamu, pamoja na uwepo wa vikosi vya uwanjani vya kuchunguza hali ya watu walio katika mazingira magumu, kuwatuma wanawake katika familia zinazoongozwa na wanawake, na kushauri kuhusu kuendelea kutoa huduma huku akisisitiza kwamba jina lake lisitajwe na kwamba huduma zote hizo zihusishwe na ofisi ya Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi, vilikuwa miongoni mwa sifa za taasisi za misaada zilizokuwa chini ya usimamizi wake.
Wakazi wengi walio katika mazingira magumu katika maeneo mbalimbali ya Qom, kama vile Jafarije, Kahak, Komrud, Kanat, Nirughah na Hakfaraj, walidhani kwamba walikuwa wakipokea zawadi na huduma kupitia wafadhili wasiojulikana au ofisi ya Kiongozi Mkuu wa Mapinduzi. Vivyo hivyo, hata maafisa wa vituo vya afya, kama vile Kliniki ya Qur’an na Etrat, hawakudhani kwamba gharama za huduma za matibabu kwa watu walio katika mazingira magumu, kuanzia sindano na dripu hadi huduma za meno, zilikuwa zikilipwa kutokana na juhudi za Ayatullah Sayyid Mojtaba Khamenei na kutoka katika rasilimali za umma.”
Kusimamisha masomo ili kuwapeleka wanafunzi kwenda kuwasaidia waathirika wa mafuriko huko Khuzestan na kugeuza chuo cha theolojia kilichokuwa chini ya usimamizi wake kuwa vituo vya kusambaza juisi kwa wagonjwa waliokuwa wakiugua virusi vya Corona, huku akisisitiza kuhusu uwepo wa wanafunzi katika mazishi na kuwaosha maiti waliokufa kutokana na Corona, ni mifano mingine ya msaada wake kwa watu walio katika mazingira magumu.
Wanafunzi wake wamesikia mara nyingi kutoka kwa profesa na mwalimu wao, Ayatullah Sayyid Mojtaba Hamenei: “Kadiri mtu alivyo dhaifu, kadiri asivyojiweza, ndivyo alivyo muhimu zaidi!”
Au, aliposikia taarifa kuhusu utoaji wa msaada wa wanafunzi wake wakati wa mafuriko huko Khuzestan, alisema: “Matendo haya ndiyo utambulisho wa mwanafunzi, na kwa kuongezea, kuwahudumia watu hufungua milango ya elimu kwa wanafunzi wa masomo ya Kiislamu.”
Daima aliamini kwamba sehemu ya mafanikio ya baba yake ilitokana na kuwahudumia watu walio katika mazingira magumu, na alieleza jambo hilo katika mkusanyiko huo wa wanafunzi ili wote waweze kulisikia.
Ushauri kuhusu kuwasaidia watu walio katika mazingira magumu pia ulikuwa mada ya kawaida katika mikutano yake ya kiutawala na mingine. Ayatullah Sayyid Mojtaba Hamenei aliwahi kumwambia mmoja wa wenzake katika Idara ya Usimamizi wa Wasomi na Teknolojia: “Msilichukulie kwa uzembe suala hili la kuwajali watu walio katika mazingira magumu; Mwenyezi Mungu analipenda, na matendo mengine yana nafasi yake.”
Katika sehemu zinazofuata za makala hii, vipengele vingine vya historia ya kijamii na kiutendaji ya Ayatullah Sayyid Mojtaba Hamenei vitachambuliwa.
Vyanzo:
Mahojiano na Fariduddin Haddad Adel (shemeji wa Ayatollah Sayyid Mojtaba Khamenei)
Hotuba ya Dkt. Haddad Adel katika Msikiti wa Imam Hassan Mojtaba (a.s.) katika eneo la Harandi
Hotuba ya Iskander Huseynov, Mkurugenzi wa Noor Foundation nchini Azerbaijan
Mahojiano na Hujjatul-Islam Reza Aliabadi (mwanafunzi wa Ayatollah Sayyid Mojtaba Khamenei).
Mahojiano na Hujjatul-Islam Muhammad Jawad Akbari (mwanafunzi wa Ayatullah Sayyid Mojtaba Khamenei).
Maoni yako